چه گویم؟ زهی! غافل از خود که هستی

عروس جهان را وفایی نباشد

به آخر بدانی که: دل در که بستی؟

نبینی به خود غیر ازین صوت و صورت

تو آنروز گفتم: به منزل نیایی

که همراه میرفت و خوش می نشستی

در این باغ کش میوه زهرست یکسر