نظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!

بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستی

همه شب گفتگوی تو ده و باغ است و مال و زر

تو نگویی به خویشتن که: گرفتار چیستی؟

نه تو گفته ای: خدای را نشناسم بجز یکی؟