در توحیدش اوحدی به قفای وجود زد

چو اجل حمله آورد، نگذارد بایستی

چو پی او روی بنه ز سر این خواجگی که تو

نرسی پیش او مگر به فقیری و نیستی

تو به توحید چون رسی؟ که نه اوحدیستی