چون اوحدی از قامت او درد همی چین

آنرا که تو یکروز به خاطر بگذشتی

ای دل، که همی جویی ازین دام رهایی

آن روز که گفتیم چرا باز نگشتی؟

کین میوه آن شاخ بلندست که کشتی