کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 47

که گر در خور باغ بایستمی

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 44

    یکی باغ دیدم سراسر درخت

    #
  2. 45

    به جایی نبد هیچ پیدا درش

    #
  3. 46

    بجز نام شاهی نبد افسرش

    #
  4. 47

    که گر در خور باغ بایستمی

    انتخاب‌شده
  5. 48

    اگر نیک بودی بشایستمی

    #
  6. 49

    سخن را چو بگذاشتم سال بیست

    #
  7. 50

    بدان تا سزاوار این رنج کیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۲۶ - سخن فردوسی» است.