چون پسته لب ببستم از ذکر شکر او

کورا نظر بپوشد شوخی به چشم بندی

ای خواجه فسرده، خوبی دلت نبرده

گر درد ما بنوشی، بر درد ما نخندی

زان شب که نقل کردیم آن پستهای قندی

در دست کوته ما مهر زر ار نبیند

کی سر نهد به مهری؟ سروی بدان بلندی