تا تو بنشینی و بنشانی ز هر دستی نگاری

آمد آن موسم که: هر کس با دلارامی که دارد

باده نوشد در میان باغ و ما نیز از کناری

دست بستان را ز هر دستی نگاری بست گیتی

بر مثال لاله دارم سینه ای پر خون، که از وی

ناله زارم برآید چون ببینم لاله زاری

ای که غافل می نشینی، سوی صحرا رو، که بینی