تو صد چون من به هر جایی و هر جایی سری داری

چه محتاجی به آرایش؟ که پیش نقش روی تو

کس از حیرت نمی داند که بر تن زیوری داری

من مسکین سری دارم، فدای مهرتست، ار چه

نشاید پر نظر کردن به رویت، کان سعادت را

مبارک ناظری باید، که نیکو منظری داری

نثار تست سیم اشک من، لیکن کجا باشد؟