جوالی موی در پوشی و مشتی پشم بتراشی

تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟

که ما را می رسد رندی و بی باکی و قلاشی

بدین ریش تراشیده قلندر کی شوی؟ چون تو

ازین صورت چه می خواهی؟ دوای سیرت بد کن

که تقصیری نکرد ایزد درین صورت به نقاشی

کجا شیرین شود کام تو از حلوای خرسندی؟