که خویش را به سر کوی آن نگار کشی

به یاد او قدح زهر ناب می باید

که همچو شربت شیرین خوشگوار کشی

به هر صفت که میسر شود بکن جهدی

ز جاه و دولت دنیا دگر چه میطلبی؟

سعادت تو همین بس که جور یار کشی

اگر به آخر عمر این مراد خواهی یافت