از بند زلف دل شکن خویش درشکی

ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکی

خون دل شکسته ما را چه می مکی؟

بگشای زلف و غارت دلها ببین، اگر

مانند گل ز جامه پدیدار میشود

اندام روشن تو ز خوبی و نازکی

هر کس که دید روی ترا نیک روز شد