کش در برابر آید زین گونه شوخ شنگی

تا دامن قیامت بیرون نرفتی از کف

ما را به دامن او گر می رسید چنگی

صبرو قرار ازان دل، زنهار! تا نجویی

رویی بدان لطافت، چون پرده باز گیرد

بیننده را نماند سامان هوش و هنگی

بس تیرغم که در دل ما را رسید، لیکن