تا از خجالت تو نروید دگر گلی

از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی

عاقل به آفتاب نکردی دگر نگاه

گر در رخ تو نیک بکردی تاملی

تو خوش نشسته فارغ و اصحاب شوق را