که میمون طالع و بخت و همایون طلعت و فالی

سرم بی دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟

که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی

خوشا چشمی که روز و شب تواند دید روی تو

نجستم هیچ ازین دنیا بغیر از دیدن رویت

بهیچم بر نمیگیری ز درویشی و بی مالی

نخواهد بود تا هستم دل من بی ولای تو