اگر خنجر کشد سلطان و گر ناوک زند والی

نجستم هیچ ازین دنیا بغیر از دیدن رویت

بهیچم بر نمیگیری ز درویشی و بی مالی

نخواهد بود تا هستم دل من بی ولای تو

ترا بر گریهای من مپندارم که دل سوزد

که همچون گل همی خندی و همچون سرو می بالی

بدین حسن ار شبی تنها به دست زاهدی افتی