خونم بگزلک ریختی، بی کاهلی یللی بلی

ار پیش رخ بستی تتق، کردی وثاق خود قرق

گفتم: بیا، گفتی که: یق، ماماتلی یللی بلی

کاکل ز ماه آویختی، غوغا چشم انگیختی

با دیگران سر غامشی، کردی بصدا سرامشی

ما را چنین نارامشی، چون می هلی؟ یللی بلی

ای در سخن نامت علم، شعری چنین آرا ز قلم