کم نه روی اعتراضست و نه روی انتقامی

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامی

ماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

رای آن دارم که روی از زخم شمشیرت نپیچم

تا تو روزی رخ نمایی، یا شبی از در درآیی

من بدین امید و سودا می برم صبحی به شامی

بر سر کوی تو سگ را قدر بیش از من، که آنجا