جانا، به خود نگاه کن و حال ما ببین

برده به باد عشق اگرت هست خرمنی

وی دل که سینه را سپر غصه کرده ای

پیکان عشق را به ازین ساز جوشنی

گر جان ندیده ای که جدا گردد از تنی

یک شهر دشمنند مرا وز بهر تست

گو: جوجرم کنید که بر من به ارزنی