جوری که تو، ای کافر، کردی و پسندیدی

باز آی، که صد نوبت کردیم پری خوانی

یک روز نمی آیی، تا در غم خود بینی

صد خانه چون دوزخ، صد دیده چون خانی

گر بر تو کنم گویی: ای وای مسلمانی!

زینسان که سراسیمه گشت اوحدی از مهرت

او باز کجا دارد دست از تو به آسانی؟