اگر صد سال در شادی بمانی

بپرسیدم که: دیگر چیست؟ گفتا:

و وادی زنده رود و اصفهانی

نمی ماند به وصل دوستان هیچ

چو گرگ از گله بربود آنچه می خواست

بدین صحرا چه سود اکنون شبانی؟

ترا، ای چرخ، بسیار آزمودم