گدایی پیش آن در فخر باشد

چو عجز آوردم آن دیگر تو دانی

ز لطفم داده بودی خرده ای چند

به عنف اکنون یکایک می ستانی

مرا، همچون که موسی را شبانی

به درگاه تو آورد اوحدی روی

غریب الوجه والید واللسانی