وگر روی ترا خورشید خوانم در خور اینی

نه تنها بر سر راهت مسلمان دیده میدارد

که گه کافر ترا بیند به راه آید ز بی دینی

اگر قد ترا شمشاد گویم جای آن داری

ترا بر اوحدی چون دل نسوزد چاره آن دانم

که در هجر تو میسوزد به تنهایی و مسکینی