میان به جستن یار، اوحدی،چنان دربند

عجب که دست نبوسند کش تو شاهینی!

به درد مند غم او رمن که میگوید؟

مکن حکایت درمان چو درد او چنین

که تا به دست نیاید ز پای ننشینی