آنکه روی دوست دید او را به کفر و دین چه کار؟

بوی پیراهن چو آوردی ز اندامش مگوی

ای که میگویی: خیال او توان دیدن به خواب

مرد چون شوریده گشت از خواب و آرامش مگوی

وانکه مست عشق گشت از کفر و اسلامش مگوی

چند گویی: پخته ای باید که گردد گرد او؟

سینه ما سوختست از پخته و خامش مگوی