برگشتنت، ای اوحدی، از یار خطا بود

از دوست کجا روی بپیچم به قفایی؟

زان تخم وفا بهره چه معنی که ندیدیم

نیکی و بدی را چو پدیدست جزایی

دل بر نتوان داشت ز ترکی به خطایی