ز آه اوحدی او را چو آگاهی دهم گوید:

کسی را پرس کو دارد به کار خویش پروایی

مرا از عشوه هر روزی به فردا می دهی وعده

مگر کامروز مردم را نخواهد بود فردایی؟

چه گویی پیش من چندین حدیث باد پیمایی؟