به جنگ رفتن سلطان دگر چه محتاجست؟

کزان جمال تو خود شهرها بیارایی

در سرای توبیت المقدسست امروز

رخ تو قبله شوریدگان شیدایی

که چون تو شاه سوارش به صلح می آیی

ز چین زلف تو چون اوحدی حدیثی گفت

برو مگیر، که آشفته بود و سودایی