گفتم: از هندوی زلف تو چه بدها که ندیدم!

گفت: می بینمت، انصاف، که باریک چو مویی

گفتم: ای سنگدل، از ناله زارم حذری کن

گفت: از سنگ دل من تو حذر کن که سبویی

گفت : نیکوست رخ من، تو نگه کن به نکویی

گفتمش: اوحدی سوخته یکتاست به مهرت

گفت: یکتا نشود تا نکند ترک دو تویی