این ناز و سر گرانی از بخت ماست گویی

از زلف کژرو او گر بشنوی نسیمی

تا زنده ای حکایت زان سر و راست گویی

با دیگران بیاری آسان بر آورد سر

خون دلم بریزد و آنگاه خشم گیرد

آنرا سبب ندانم این خون بهاست گویی

گفتا که: جان شیرین پیش من آر و زین غم