او را ز خود چو بازشناسی درو گریز

آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیاب

تا روشنت شود سخن گنج در خراب

خود را ازو چو فرق کنی، رخ ز خود بتاب

سرچشمه تویی تو، آن نور راستیست

وان کش توظن بری که تویی لمعه سراب