به پیشگاه بزرگان گرت رها نکنند

چو این گذشت به غفلت مکوش و آن دریاب

شنیده ای که چها یافتند پیش از تو؟

تو نیز آدمیی، جهد کن، همان دریاب

فقیر باش و زمین بوس و آستان دریاب

ز عمر عاریتی، اوحدی، بمیر امروز

پس آنگهی برو و عمر جاودان دریاب