خروش یلان بود با دار و گیر

همه دشت سر بود بی تن به خاک

سر گرزداران همه چاک چاک

درفشیدن تیغ و باران تیر

ستاره همی جست راه گریغ

سپه را همی نامدی جان دریغ

سر نیزه و گرز خم داده بود