دنیا فزود، لیک ببین تا: ازین چه کاست؟

دیگیست چارخانه، که سرپوش آن تویی

این چار طبع را، که ز بهر تو ماجراست

گفتی: به سعی مایه دنیا فزون کنم

دنیا و دین دو پله میزان قدرتست

این پله چون به خاک شد، آن پله بر هواست

ای صاحب نیاز، نمازی که می کنی