دست کلیم را ید بیضا نهاد نام

صافی شدی، کدورت و حقد و حسد چراست

دست از جهان بشوی و پس آنگاه پیش دار

زیرا که بوسه بر کف دستی چنان رواست

کوشسته بود دست ز چیزی که ماسواست

ای سالک صراط سوی، راست کار باش

کان رفت در بهشت که در خط استواست