سرها برین بساط، مگر کعبه دلست؟

ای دل تویی، و این گهر کان «هل اتا» ست؟

ای جسم، خاک شو، که بیابان محنتست

وی چشم؟ آب ریز، که صحرای کربلاست

رخها بر آستانه، مگر قبله دعاست؟

ای بر کنار و دوش نبی بوده منزلت

قندیل قبه فلکی خاک این هواست