ای بر کنار و دوش نبی بوده منزلت

وی چشم؟ آب ریز، که صحرای کربلاست

سرها برین بساط، مگر کعبه دلست؟

رخها بر آستانه، مگر قبله دعاست؟

قندیل قبه فلکی خاک این هواست

تو شمع خاندان رسولی به راستی

پیش تو همچو شمع بسوزد درون راست