کو را حرارت از جگر ماتم شماست

بر حالت تو رقت قندیل و سوز شمع

جای شگفت نیست، نشانی ازین عزاست

قندیل ازین دلیل که: زردست روشنست

هر سال تازه می شود این درد سینه سوز

سوزی که کم نگردد و دردی که بی دواست

کار فتوت از دل و دست تو راست شد