تاریکی از دو چشم جهان بین من جداست

روزی ز سر گذشت تو دیدم حکایتی

زان روز باز پیشه من نوحه و بکاست

تا میل قبه تو در آمد به چشم من

بر تربت تو وقف کنم کاسهای چشم

زیرا که کیسه زرم از سیم بی نواست

تابوت تو ز دیده مرصع کنم به لعل