دل از تعلق این صوت و صورت آزادست

اگر ز دوست همین قد و چهره می جویی

زمین پر از گل و نسرین و سرو و شمشادست

ز روی خوب وفا جوی، کاهل معنی را

جماعتی که بدادند داد زیبایی

اگر نه داد دلی می دهند بیدادست

کسی که از غم شیرین لبان به کوه دوید