دینت خدای داد و زبان داد و عقل داد

مستان خواب را خبری از وصال نیست

دل مرده را سماع نباشد چو حال نیست

یاد خدای کن به زبانی که لال نیست

آن جای، آسمان و تو آسوده بر زمین

نتوان بلند پایه پریدن چو بال نیست