در سایه ای گریز، که آنرا زوال نیست

ملکی که منتقل شود از دیگری به تو

به روی مباش غره، که بی انتقال نیست

این سایه ها زوال پذیرند یک به یک

بالی ضرورتست عروج کمال را

و آن بال طاعتست و ترا جز وبال نیست

ای اوحدی، دلی که بدان کوچه راه یافت