کار خلقی را به تدبیر تو باز انداختند

چون نخواهی برد گویی اسب چوگانی چه سود؟

گر به دیوان قیامت بردنت باید حساب

بر سر طومارها طغرای دیوانی چه سود؟

چون همه تدبیر کار خود نمی دانی چه سود؟

عمر و مال اندر سر کار عمارت کرده ای

این عمارتها که سر دارد به ویرانی چه سود؟