کفش مهمان چون بخواهی برد، مهمانی چه سود؟

هر زمان گویی: کزین پس پیش گیرم راستی

این حکایت خود بگویی، لیک نتوانی چه سود؟

بی غرض کس را نخواهی داد نانی در جهان

از برای سود زر جان در زیان انداختی

چون نمی مانی و این زرها همی مانی چه سود؟

اوحدی، چون دیوت از انگشت برد انگشتری