باقی به روزگار ترا خود خبر شود

این قصرهای خرم و گلزارهای خوش

در موج خیز حادثه زیر و زبر شود

رمزیست این، که گفتم از احوال این جهان

ای دوست کام دل، بنشین و طلب مکن

کین کار مشکلست و به خون جگر شود

خواهی که در ز بحر برآری و طرفه آنک