مسمارها بنان و درم در زدی، کنون

چندان منه، که واسطه دردسر شود

در گوش خواجه، دیدم، جز زر نرفت هیچ

ور نیز در شود، سخنی هم به زر شود

خواهی که: نیکی تو به عالم سمر شود

ای آنکه ملک خویش به ظالم سپرده ای

بستان، که ملک در سر بیدادگر شود