فرزند آدم و پدر و مادر آدمی

تا باز گوید از تو چو او هم پدر شود

تا زنده ای، برو، ادب آموز بهر نام

کین نفس آدمی به ادب نامور شود

کس چون رها کند که به یکبار خر شود؟

یارب، ز شرمساری کردار خویشتن

هر لحظه عقل در سر افسوس خور شود