تا این دمم ز مالی و جاهی توقعی

آری در آرزوست که: آن خاک در شود

آبیست نیک صافی و خاکیست با صفا

زین آب و خاک کس به کدامین سفر شود؟

از کس نبود هیچ و کنون هم به سر شود

پیوند دوستی دو ز دستم نمی دهد

ور نه ز پای تا به سرم بال و پر شود