اگر من برفتم بگفت کسی

شب تیره ناگاه بگذر ز رود

بگویش که آنکس که بیداد کرد

بشد زین جهان با دلی پر ز درد

که بهره نبودش ز دانش بسی

چو بیداد کردم بسیچم همی

وزان کرده خویش پیچم همی