ز پوستین خود ار یادت آمدی چو ایاز

به راه بادیه گر فخر می کنی رفتن

میان خواجه چه فرقست و اشتران جهاز؟

سر تو کبر نکردی به جاه محمودی

تو بر خدای خود آن ناز می کنی از جهل

که بر پدر نکند پنج ساله چندان ناز

چو اوحدی ز در بندگی مگردان رخ