از من نشان دل طلبیدند بیدلان

مردم نشسته فارغ و من در بلای دل

دل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟

من نیز بیدلم، چه نوازم نوای دل؟

رمزی بگویمت ز دل، ار بشنوی به جان

بگذر ز جان، تا که ببینی لقای دل